project: "Αλλάζω" - Μια χρονιά γεμάτη συναισθήματα

Μια χρονιά γεμάτη έντονα συναισθήματα ...

Φτιάξαμε ανθρωπάκια και γράψαμε σε ένα καρτελάκι τα δικά μας μηνύματα για ένα κόσμο που θέλουμε... 

"ν' αλλάξει" προς το καλύτερο... 

και να γίνει πιο όμορφος, διαφορετικός αλλά και πιο 

α ι σ ι ό δ ο ξ ο ς!

ανάσΑ

Λαχτάρα

χαμόγεΛο

Αισιοδοξία

Ζωή 

αναζητΩ

project: "Αλλάζω" - Σχέδια σε τέντα...αποτυπώνουμε..

Σφραγίσαμε την εξερεύνηση στον κόσμο των συναισθημάτων και των χρωμάτων που αυτά δημιουργούν... Αν και δεν τα γνωρίσαμε όλα, μπορούμε να σκεφτούμε και να ζωγραφίσουμε για αυτά!

Φτιάξαμε λοιπόν ένα καδράκι και γράψαμε σ' αυτό τα ''βασικά''. Ξέρουμε ότι υπάρχει μια διαφορά όμως ανάμεσα σε αυτά που φτιάξαμε και σε αυτά που γράψαμε.΄

Το καδράκι έχει συγκεκριμένα όρια...

Α τάξη, project: "Αλλάζω" - Παιχνίδι συναισθημάτων...

Ήταν ένα παιχνίδι που το βρήκαμε στο σχολείο αλλά ήταν τόσο παλιό ...που κανείς δε θυμόταν πώς παίζεται! Μια γρήγορη αναζήτηση στο YouTube, μας έδωσε αποτέλεσμα...στα γερμανικά και χωρίς

project: "Αλλάζω" - Έκπληξη

Έκπληξη, το συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν συμβαίνει κάτι ξαφνικά, αναπάντεχα!!!

Ο μπάρμπα Μύθος συνειδητοποίησε πως είχε δίκιο η Κυρά των Κυκλάμινων. Είναι η δεύτερη φορά που ο μπάρμπα Μύθος αναγνώριζε το δίκιο σε κάποιον άλλον!

Την πρώτη φορά ήταν η Κλειώ που κατά την διάρκεια των ταξιδιών της γνώρισε διάφορες καταστάσεις. 

Τη δεύτερη στην Κυρά των Κυκλάμινων την ήρεμη, σκεπτική αλλά και μοναχική κυρά,  που αν τη δει άνθρωπος πετρώνει.

Μάλλον δεν τα ξέρουμε όλα, κι ας νομίζουμε έτσι,  και δεν είναι καθόλου ντροπή να ακούμε τους άλλους. Το αντίθετο μάλιστα. Οι άλλοι μας βοηθούν να δούμε πτυχές των καταστάσεων με τα δικά τους μάτια. Και όλες οι καταστάσεις είναι πολύπτυχες. Έτσι πολλές φορές προκύπτουν λύσεις που χαμογελάμε όταν τις βρίσκουμε αν και δεν είχαμε ιδέα πως υπάρχουν! Αλλά βέβαια, πρέπει να ξέρουμε να ακούμε και να μάθουμε να μην κοιτάζουμε μόνο, αλλά να βλέπουμε κιόλας. . .

Να ρωτάμε όχι για να επιβεβαίωνουμε αυτό που νομίζουμε, αλλά για να μάθουμε μια άλλη άποψη- γνώμη.

Τώρα ο μπάρμπα Μύθος έλεγχε πάλι τα συναισθήματά του. Με τη βοήθεια της λογικής. Του Σκύλου της Λογικής. Η λογική οφείλει να δαγκώνει αν χρειαστεί. Όπως ο σκύλος...ή ο σκύλος έτσι κι αλλιώς δαγκώνει, όπως θα πρέπει και η λογική αν χρειαστεί....

Στο Σχολείο...

 - Λοιπόν μπάρμπα Μύθε τι θα κάνουμε τώρα; Πού θα πάμε;
- Η Κλειώ με ενημέρωσε, πως υπάρχει ένα σχολείο στο Ηράκλειο Αττικής όπου οι μαθητές χαμογελούν, ξέρουν να ξεχωρίζουν, να ονομάζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

-Η Κλειώ είχε πάει εκεί και με διαβεβαίωσε πως οι μαθητές της Α τάξης θα μας υποδεχτούν με χαρά και γεμάτοι έκπληξη!!!
Επίσης εκεί, σε αυτό το σχολείο υπάρχει ένας κήπος που συντηρούν οι μαθητές. 

Έτσι θα μπορέσουν να μείνουν και τα πρόβατοσυναισθήματα εκεί.

Άλλωστε για να συντηρηθούν τα συναισθήματα πρέπει κάθε άνθρωπος να έχει ένα κήπο στην καρδιά του... Σε αυτόν τον κήπο μεγαλώνει ότι αυτός φυτεύει...φυτεύει κακό...θα βγει κακό, έχθρα, κακία....φυτεύει καλό...θα βγει χαρά...αγάπη...αισιοδοξία....

project "Αλλάζω" - Αγάπη

Το πιο όμορφο και σημαντικό συναίσθημα 
για όλους μας, είναι η 

Α Γ Α Π Η...

Ας ξεκινήσουμε με το ότι για να νιώσεις όμορφα, πρέπει πρώτα από όλα να αγαπάς τον εαυτό σου. Στη συνέχεια θα αγαπήσεις και τους άλλους. Το να αγαπάς τον εαυτό σου δεν είναι κάτι απλό. Δεν θέλει ο εαυτός μας πράγματα να καταναλώνει. Θέλει να βρίσκεται σε αρμονία. Να είναι ήρεμος, να μπορεί να χαίρεται με όσα έχει και όχι με όσα θέλει.

project "Αλλάζω" - Η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου. Οι άλλοι είναι απλώς οι αφορμές

Όποτε υπάρχει χαρά, νιώθεις πως έρχεται απ’ έξω. Συνάντησες ένα φίλο. 
Φυσικά, φαίνεται ότι η χαρά σου έρχεται από το φίλο, επειδή τον είδες. 

Στην πραγματικότητα όμως, συμβαίνει αυτό; Ή η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου και ο φίλος έγινε απλώς η αφορμή; Τελικά η παρουσία του φίλου σε βοήθησε να τη βγάλεις προς τα έξω, σε βοήθησε να δεις πως είναι εκεί.

project "Αλλάζω" - Η Χαρά, οι σκρατσοπίνακες και το Κλωστομόλυβο

Ξεκινήσαμε με ένα παραμύθι. Το παραμύθι της ''Χαράς'' και συνεχίσαμε με συζήτηση για το πότε εμείς νιώθουμε χαρά..

• Τι είναι αυτό μας κάνει χαρούμενους; 
• Τι κάνουμε όταν είμαστε χαρούμενοι; 
• Γελάμε, φωνάζουμε, τρέχουμε, χοροπηδάμε, τραγουδάμε,καθόμαστε σιωπηλοί;

project "Αλλάζω" - Ένιωθε χαρά που βοηθούσε τους άλλους...

Όταν οι άνθρωποι παρακολουθούν μια διαδικασία διάδρασης, μια διαδικασία που δηλώνει κοινωνικές σχέσεις, δημιουργούν μέσα τους εντυπώσεις. Ξέρετε αυτές οι διαδικασίες δε συμβαίνουν μόνο μεταξύ ανθρώπων, αλλά από κάπου έπρεπε να ξεκινήσουμε...

Αυτές οι εντυπώσεις, δημιουργούν σκέψεις και αυτές οι σκέψεις γεννάνε συναισθήματα συμμετοχής, συμπάσχουμε! Αυτό σημαίνει..."είμαι με τη μεριά του/της..." Το βίντεο που παρακολουθήσαμε εκφράζει σε μεγάλο βαθμό θετικά συναισθήματα ενός ανθρώπου που...

project "Αλλάζω" - Θυμός...

Θυμός… ένα συναίσθημα που δυστυχώς νιώθουμε συχνά...

Χρησιμοποιώντας ως αφόρμηση παραμύθι με θέμα τον θυμό, συζητήσαμε για τα πράγματα που μας κάνουν και θυμώνουμε και τους τρόπους με τους οποίους διώχνουμε τον θυμό μας. Καταγράψαμε τις απόψεις μας...

Και μέσα από διάφορες δράσεις :

project: "Αλλάζω" - Στην πόλη που φοβίζει...

Μέσα στις σκέψεις και στο δρόμο η πόλη πλησίαζε... Τα προβατοσυναισθήματα ακολουθούσαν το μπάρμπα Μύθο σιωπηλά. Κάτι άλλαζε όμως καθώς πλησίαζαν την πόλη..,. Κάτι περίεργο γινόταν... Ο μπάρμπα Μύθος αισθανόταν πως κάτι δεν πάει καλά. Το ίδιο έδειχναν να νιώθουν και τα πρόβατα...

Η εικόνα της πόλης; Το φως που συνεχώς κρυβόταν ανάμεσα στα κτίρια; Ο θόρυβος; Η ατμόσφαιρα βαριά και με αποχρώσεις του γκρι; Τα πρόσωπα που ήταν σκυθρωπά; Όλα μαζί έφτιαχναν μια εικόνα που φόβιζε έναν άνθρωπο....

Παρόλα αυτά πλησίαζαν. Ο μπάρμπα Μύθος και τα πρόβατα...

Κάποια στιγμή ο μπάρμπα Μύθος γύρισε να δει πως πήγαιναν τα πρόβατα. Ανησύχησε γι αυτά... Και είχε δίκιο. Δεν τον ακολουθούσαν όλα. Τον ακολουθούσαν μόνο ο Φόβος και ο Θυμός. Τα υπόλοιπα κρύφτηκαν. Έμεινε ο μπάρμπα Μύθος φοβισμένος και θυμωμένος μαζί! Τρόμαξε, δεν ήξερε τι να κάνει. Άρχισε να γίνεται σαν τους ανθρώπους της πόλης. Πήγαινε φορτωμένος άγχος, φόβο και θυμό. Δεν το άντεχε κάτι τέτοιο. Δεν το είχε συνηθίσει. Ήταν έξω από αυτό που κάθε άνθρωπος θέλει....

Χρειαζόταν βοήθεια... μέχρι τώρα τον είχε βοηθήσει η Κυρά των Κυκλάμινων. Ήξερε πως αν ζητούσε τη βοήθειά της θα έβρισκε τρόπο να τον βοηθήσει. Κάθισε και σκέφτηκε. Χρειαζόταν πραγματικά τη βοήθεια της... 

Τη σκέψη του διέκοψε μια έκπληξη! Η Κυρά των Κυκλάμινων!

Ήταν μπροστά στη σκέψη του! Κάθε άνθρωπος έχει Κυρά των Κυκλάμινων, αλλά δεν το ξέρουν όλοι. Οι περισσότεροι νομίζουν πως αυτό είναι κάτι αστείο. Σημασία δεν έχουν οι Κυρές και τα Κυκλάμινα, αλλά το πώς θα κερδίσουν περισσότερα χρήματα. Ξαναήρθαν οι σκέψεις στο μπάρμπα Μύθο κι αυτή τη φορά ακούγονταν και θυμωμένες. Φόβος και Θυμός...πολύ κακός συνδυασμός που καταστρέφει τη γαλήνη και την ηρεμία του ανθρώπου. .... "...Η εικόνα της πόλης; Το φως που συνεχώς κρυβόταν ανάμεσα στα κτίρια; Ο θόρυβος; Η ατμόσφαιρα βαριά και με αποχρώσεις του γκρι; Τα πρόσωπα που ήταν σκυθρωπά; Όλα μαζί έφτιαχναν μια εικόνα που φόβιζε έναν άνθρωπο....". 

Η Κυρά των Κυκλάμινων τα ήξερε όλα. Δε χρειάστηκε να της εξηγήσει τίποτα ο μπάρμπα Μύθος. Το βλέμμα του, η στάση του σώματος, μιλούσαν από μόνα τους. 

"Μπάρμπα Μύθε, δεν είναι δύσκολο να το διαχειριστείς αυτό που νιώθεις", του είπε. 

Θα σε βοηθήσω τώρα. Αλλά να ξέρεις πως έχεις τη δύναμη να το κάνεις μόνος σου. Έχω μιλήσει στο Σκύλο της Λογικής. Αυτός θα διώξει τα αρνητικά συναισθήματα και θα φροντίσει να μην ξαναέρθουν. Να θυμάσαι όπως πάντα πως αν και φαίνεται πως σε βοηθάω εγώ...στην πραγματικότητα ο Σκύλος της Λογικής είναι μέσα σου. Από σένα εξαρτάται αν θα τον φωνάξεις...

Και ο Σκύλος της Λογικής ήρθε.... και έδιωξε τα προβατοσυναισθήματα του Φόβου και του Θυμού. Και όταν πήγαιναν αυτά τα δυο αρνητικά συναισθήματα να επιστρέψουν...ήταν θέμα λογικής...

Α τάξη, project "Αλλάζω" - Φόβος!

Οι σκέψεις περνούσαν από το νου του μπάρμπα Μύθου

καθώς το σκηνικό γύρω του άλλαζε. Δεν ήταν σε καμιά περίπτωση όπως στο βουνό του. Υπήρχαν παράταιρα πράγματα... 

Σκουπίδια φαίνονταν μέσα, αλλά και γύρω από υπερπλήρεις κάδους. Σπασμένα πεζοδρόμια και δρόμοι γεμάτοι λακκούβες. Ήταν δύσκολο να βαδίσει κανείς χωρίς να κοιτάζει που πατάει. 

Τα δέντρα, γεμάτα σκόνη, απλά υπήρχαν. Δεν έδειχναν καλοποτισμένα, δεν έδειχναν διάθεση για ζωή. Ξεκάθαρα μελαγχολικά κουνούσαν τα φύλλα τους σε κάθε πνοή ενός αέρα βαριεστημένου και γεμάτου καυσαέρια. 

Α τάξη, project "Αλλάζω". Νιώθουμε φόβο

Συζητήσαμε για τους φόβους μας. Είπαμε ότι όλοι-μεγάλοι και μικροί- νιώθουμε φόβο, άλλοι με τα ίδια και άλλοι με διαφορετικά πράγματα.

Νιώθουμε φόβο:

• με τις αστραπές
• στο σκοτάδι
• όταν είμαστε μόνοι στο σπίτι
• με τα έντομα, τα φίδια και τις κατσαρίδες
• μήπως δεν βρω φίλους να παίξω
• το αεροπλάνο
• με τις ενέσεις και τα εμβόλια ….

 Δώσαμε στα ανθρωπάκια μας την έκφραση του φόβου, τα πήραμε μαζί μας και ξεκινήσαμε για το Μουσείο Συναισθημάτων, προσπαθώντας μέσα από το πρόγραμμα «Γεια σου Κύριε Φόβε» να διώξουμε κι εμείς τους δικούς μας φόβους.

Μέσα από τις δράσεις του προγράμματος διαπιστώσαμε ότι όλοι οι άνθρωποι νιώθουν φόβο και καταλήξαμε ότι όταν συζητάμε τους φόβους μας με τους γονείς μας ή τους φίλους μας , μας βοηθάει να τους διώξουμε και να νιώσουμε καλύτερα.

Κάποιες φορές μας βοηθά να έχουμε ένα «ξεφοβιστήρι» όπως ένα αρκουδάκι , κουκλάκι, ή ό,τι....

Α τάξη, project "Αλλάζω". Ο πίνακας των Εκφράσεων

...Δεν είχαμε τελειώσει με τη χρήση των καρτών....

Μερικά καρούλια φτιαγμένα από ρολό ταμειακής μηχανής, καπάκια και βίδες...

Α τάξη, project "Αλλάζω". Οπτικοποιούμε, Βιώνουμε, Κατανοούμε, Αντιλαμβανόμαστε

Χρειαζόμασταν εικόνες με διάφορες εκφράσεις. Εκφράσεις που ξεκάθαρα δείχνουν αυτό που νιώθει κάθε πλάσμα. Χωρίς να έχει σημασία αν είναι άνθρωπος ή ζώο. Φτάνει να μπορεί να διαβαστεί στο πρόσωπο το συναίσθημα που νιώθει.

Α τάξη, project "Αλλάζω". Σκέψεις του δρόμου..."Ναι μεν νιώθω έτσι, αλλά..."

Καθώς ο μπάρμπα Μύθος  και τα πρόβατά του περνούσαν από διάφορα μέρη, στο δρόμο για την πόλη, αναρωτιόταν, τι θα δει; Τι θα αντιμετωπίσει; Τι θα πρέπει να διαχειριστεί;  


Σκεφτόταν διάφορα... ήταν σίγουρος πως τα συναισθήματα είναι κάτι αναγκαίο, για να συνειδητοποιήσει κανείς την κοινωνική πραγματικότητα. 

Όμως τελικά όταν μιλάμε για συναισθήματα, μιλάμε γι αυτό που νιώθουμε μόνο ή και γι αυτό που εκφράζουμε και αντιλαμβάνονται οι άλλοι;  

Μάλλον πρέπει να εκφραζόμαστε, γιατί αν δεν το κάνουμε... 

Α τάξη, project "Αλλάζω". Χρωματίζω τα συναισθήματα

Κάθε χρώμα κι ένα διαφορετικό συναίσθημα..

• γαλάζιο-χαρά
• πράσινο- έκπληξη 
• κόκκινο-θυμός 
• γκρι-λύπη 
• κίτρινο-φόβος 
• πορτοκαλί-αγάπη...

...'Ολ' αυτά μαζί φτιάχνουν "εμάς". Είμαστε αυτό που εκφράζουμε. Αυτό βλέπουν οι άλλοι. Είναι το διαβατήριό μας, για να περάσουμε τα κοινωνικά σύνορα. 

Τα ανθρωπάκια μας, μας
συντροφεύουν σε κάθε
δραστηριότητα

Ο μπάρμπα Μύθος και τα έξι του πρόβατα ήταν, συναισθηματικά, άρρηκτα συνδεδεμένοι. Εμείς επιλέξαμε κάτι συνηθισμένο για τους μεγάλους, στη σφαίρα της θεωρίας τους, αλλά πολύ πρωτότυπο για μας. 
Χρωματίζουμε στο συναίσθημα!
Έτσι κι αλλιώς το συναίσθημα μας "βάφει" συχνά...."κοκκινίζουμε από θυμό, κιτρινίζουμε από φόβο .... γιατί να μην το αντιστρέψουμε! Πήραμε κορδέλες και τις συνδέσαμε με ένα διαφορετικό συναίσθημα για κάθε χρώμα. 

Α τάξη, project "Αλλάζω". Θα ήθελες όλοι οι άνθρωποι να κατανοούν ο ένας τον άλλο;;

Ξεκίνησε λοιπόν....Μαζί του η "Αγάπη", ο "Φόβος", ο "Θυμός", η "Λύπη", η " Έκπληξη", και η "Χαρά".

-Πού πάμε μπάρμπα Μύθε; Ρώτησε η Έκπληξη.

-Πάμε στην πόλη. Πάμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που ζουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, γιατί όπως ζουν, υπάρχουν πράγματα που τους κάνουν να τα ξεχνούν και να μην τα υπολογίζουν. Οι άνθρωποι που ζουν στην πόλη δυστυχώς δεν προλαβαίνουν να θυμηθούν,  ότι μπορεί κανείς να συζητήσει με τα συναισθήματά του.

Α τάξη, project "Αλλάζω". Η ιστορία για μας και τα δικά μας ανθρωπάκια, συνεχίζεται...

Γνωρίσαμε την "Κυρά των Κυκλάμινων". Είναι μια από τις καλές νεράιδες του βουνού, που βοήθησε το μπάρμπα Μύθο να συνειδητοποιήσει, αλλά και να εκφράσει τα συναισθήματά του...

Τον πήγε και βρήκε τα έξι πρόβατα που είχαν ονόματα και χάρες συναισθημάτων, και κάθε φορά που τον πλησίαζε κάποιο απ' αυτά του, αυτός επηρεαζόταν, άλλαζε! Ένιωθε χαρά, έκπληξη, θυμό, λύπη, φόβο, αγάπη.

Α τάξη, project "Αλλάζω". Ε! λοιπόν Κλειώ, έχω να σου πω...

Έχεις δίκιο τελικά Κλειώ. 

Θα πάω στην πόλη να μιλήσω στους ανθρώπους για την ομορφιά των συναισθημάτων. Θα τους πω τι να κάνουν για να νιώσουν καλύτερα. Θα κάνω ό,τι μπορώ. Όμως πρέπει να σου πω κι ένα μυστικό που έχω. Ίσως με τη γνώση που σου έδωσαν τα ταξίδια σου να μπορείς να με βοηθήσεις. 

- Τι εννοείς μπάρμπα Μύθε;

- Κοίτα Κλειώ... Είναι ένα μυστικό για τα πρόβατά μου. 

Α τάξη, project "Αλλάζω". Οι σκέψεις του μπάρμπα Μύθου...

Πραγματικά προβληματίστηκε ο μπάρμπα Μύθος....

Σκεφτόταν...

...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να ζουν σε αρμονία με τη φύση, μπορούν να έρθουν στο βουνό.

...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να είναι γαλήνιοι και χαρούμενοι, μπορούν να έρθουν στο βουνό. 

...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να είναι χαμογελαστοί και με όρεξη, μπορούν να έρθουν στο βουνό. 

- "Τι σκέφτεσαι μπάρμπα Μύθε", διέκοψε τις σκέψεις του η Κλειώ.


- Σκεφτόμουν πως δεν χρειάζεται να πάω εγώ να πως στους ανθρώπους τι να κάνουν, αν θέλουν όσα έχω εγώ, μπορούν να έρθουν στο βουνό!

- Νομίζω πως κάνεις ένα λάθος μπάρμπα Μύθε. Αν μπορούσαν να το κάνουν αυτό οι άνθρωποι τότε θα έκαναν το βουνό πόλη, και μπορεί να μην ήταν ευτυχισμένοι. 

- Τότε τι προτείνεις;

- Αυτό που σου είπα και πριν. Να πάρεις τα συναισθήματά σου, τις στιγμές σου και να τις μοιραστείς μαζί τους. Σκέφτηκες ότι εκεί στις πόλεις μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μην ξέρουν ότι υπάρχει τρόπος να νιώσουν καλύτερα; Μπορεί να νομίζουν πως αν δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους τότε είναι καλύτερα. Έτσι κλείνονται στον εαυτό τους και νιώθουν πιο καλά. Είναι πιο καλά όμως; 

- Δηλαδή λες να πάω, να τους πω και να τους δείξω πως το να εκφράζεσαι, σε βοηθάει; Να τους πω πως τα απλά πράγματα δημιουργούν πλούσια συναισθήματα και να ασχοληθούν με αυτά; Να τους μιλήσω για τον ήλιο, τη βροχή, τα σύννεφα; 

- Ναι γι αυτά.

- Μα δεν τα βλέπουν; Δεν τα ξέρουν;

- Τα κοιτάζουν μπάρμπα Μύθε, τα κοιτάζουν αλλά δεν τα βλέπουν... Ο καθημερινός ρυθμός της ζωής  στις πόλεις κάνει τους ανθρώπους να έχουν σαν πρώτο μέλημα τους, πόση ενέργεια έχει η μπαταρία του κινητού τηλεφώνου τους, τι ώρα πρέπει να βρίσκονται και πού, και να μην ξεχάσουν να πάρουν τα κλειδιά μαζί τους... Εσύ ποιο από αυτά υπολογίζεις στην καθημερινότητά σου;

- Κανένα από αυτά Κλειώ. Κανένα.