project: "Αλλάζω" - Έκπληξη

Έκπληξη, το συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν συμβαίνει κάτι ξαφνικά, αναπάντεχα!!!

Ο μπάρμπα Μύθος συνειδητοποίησε πως είχε δίκιο η Κυρά των Κυκλάμινων. Είναι η δεύτερη φορά που ο μπάρμπα Μύθος αναγνώριζε το δίκιο σε κάποιον άλλον!

Την πρώτη φορά ήταν η Κλειώ που κατά την διάρκεια των ταξιδιών της γνώρισε διάφορες καταστάσεις. 

Τη δεύτερη στην Κυρά των Κυκλάμινων την ήρεμη, σκεπτική αλλά και μοναχική κυρά,  που αν τη δει άνθρωπος πετρώνει.

Μάλλον δεν τα ξέρουμε όλα, κι ας νομίζουμε έτσι,  και δεν είναι καθόλου ντροπή να ακούμε τους άλλους. Το αντίθετο μάλιστα. Οι άλλοι μας βοηθούν να δούμε πτυχές των καταστάσεων με τα δικά τους μάτια. Και όλες οι καταστάσεις είναι πολύπτυχες. Έτσι πολλές φορές προκύπτουν λύσεις που χαμογελάμε όταν τις βρίσκουμε αν και δεν είχαμε ιδέα πως υπάρχουν! Αλλά βέβαια, πρέπει να ξέρουμε να ακούμε και να μάθουμε να μην κοιτάζουμε μόνο, αλλά να βλέπουμε κιόλας. . .

Να ρωτάμε όχι για να επιβεβαίωνουμε αυτό που νομίζουμε, αλλά για να μάθουμε μια άλλη άποψη- γνώμη.

Τώρα ο μπάρμπα Μύθος έλεγχε πάλι τα συναισθήματά του. Με τη βοήθεια της λογικής. Του Σκύλου της Λογικής. Η λογική οφείλει να δαγκώνει αν χρειαστεί. Όπως ο σκύλος...ή ο σκύλος έτσι κι αλλιώς δαγκώνει, όπως θα πρέπει και η λογική αν χρειαστεί....

Στο Σχολείο...

 - Λοιπόν μπάρμπα Μύθε τι θα κάνουμε τώρα; Πού θα πάμε;
- Η Κλειώ με ενημέρωσε, πως υπάρχει ένα σχολείο στο Ηράκλειο Αττικής όπου οι μαθητές χαμογελούν, ξέρουν να ξεχωρίζουν, να ονομάζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

-Η Κλειώ είχε πάει εκεί και με διαβεβαίωσε πως οι μαθητές της Α τάξης θα μας υποδεχτούν με χαρά και γεμάτοι έκπληξη!!!
Επίσης εκεί, σε αυτό το σχολείο υπάρχει ένας κήπος που συντηρούν οι μαθητές. 

Έτσι θα μπορέσουν να μείνουν και τα πρόβατοσυναισθήματα εκεί.

Άλλωστε για να συντηρηθούν τα συναισθήματα πρέπει κάθε άνθρωπος να έχει ένα κήπο στην καρδιά του... Σε αυτόν τον κήπο μεγαλώνει ότι αυτός φυτεύει...φυτεύει κακό...θα βγει κακό, έχθρα, κακία....φυτεύει καλό...θα βγει χαρά...αγάπη...αισιοδοξία....

project "Αλλάζω" - Η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου. Οι άλλοι είναι απλώς οι αφορμές

Όποτε υπάρχει χαρά, νιώθεις πως έρχεται απ’ έξω. Συνάντησες ένα φίλο. 
Φυσικά, φαίνεται ότι η χαρά σου έρχεται από το φίλο, επειδή τον είδες. 

Στην πραγματικότητα όμως, συμβαίνει αυτό; Ή η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου και ο φίλος έγινε απλώς η αφορμή; Τελικά η παρουσία του φίλου σε βοήθησε να τη βγάλεις προς τα έξω, σε βοήθησε να δεις πως είναι εκεί.

project "Αλλάζω" - Ένιωθε χαρά που βοηθούσε τους άλλους...

Όταν οι άνθρωποι παρακολουθούν μια διαδικασία διάδρασης, μια διαδικασία που δηλώνει κοινωνικές σχέσεις, δημιουργούν μέσα τους εντυπώσεις. Ξέρετε αυτές οι διαδικασίες δε συμβαίνουν μόνο μεταξύ ανθρώπων, αλλά από κάπου έπρεπε να ξεκινήσουμε...

Αυτές οι εντυπώσεις, δημιουργούν σκέψεις και αυτές οι σκέψεις γεννάνε συναισθήματα συμμετοχής, συμπάσχουμε! Αυτό σημαίνει..."είμαι με τη μεριά του/της..." Το βίντεο που παρακολουθήσαμε εκφράζει σε μεγάλο βαθμό θετικά συναισθήματα ενός ανθρώπου που...

Καλό μήνα!! A τάξη..

Ε και Α τάξεις - Συνεργασία - Αποχαιρετώντας τα"Βιβλία σε ρόδες"

Άλλη μια ευκαιρία να συναντηθούμε και να συνεργαστούμε η Α' με την Ε' τάξη και ο λόγος..... ήταν...

 για να   π  α   ί  ξ  ο  υ  μ  ε ..

Λίγο πριν κλείσουμε τη βαλίτσα πήραμε στα χέρια μας το βιβλίο " Παιχνίδια στην αυλή και στην τάξη" και το παιχνίδι ξεκίνησε.

Παίξαμε τη γνωστή μας τρίλιζα κάπως διαφορετικά... φτιάξαμε τρίλιζες με χρωματιστές κορδέλες που τις κολλήσαμε στο πάτωμα.

Πιόνια οι μαθητές της Α τάξης και παίκτες οι μαθητές της Ε που γνώριζαν το παιχνίδι καλύτερα...

Συνεχίσαμε με το " Ρίχνω και φωνάζω" που είχε στόχο την εξάσκηση της προσοχής και παρατηρητικότητας.

Α τάξη, project "Αλλάζω" - Φόβος!

Οι σκέψεις περνούσαν από το νου του μπάρμπα Μύθου

καθώς το σκηνικό γύρω του άλλαζε. Δεν ήταν σε καμιά περίπτωση όπως στο βουνό του. Υπήρχαν παράταιρα πράγματα... 

Σκουπίδια φαίνονταν μέσα, αλλά και γύρω από υπερπλήρεις κάδους. Σπασμένα πεζοδρόμια και δρόμοι γεμάτοι λακκούβες. Ήταν δύσκολο να βαδίσει κανείς χωρίς να κοιτάζει που πατάει. 

Τα δέντρα, γεμάτα σκόνη, απλά υπήρχαν. Δεν έδειχναν καλοποτισμένα, δεν έδειχναν διάθεση για ζωή. Ξεκάθαρα μελαγχολικά κουνούσαν τα φύλλα τους σε κάθε πνοή ενός αέρα βαριεστημένου και γεμάτου καυσαέρια. 

Α τάξη, project "Αλλάζω". Νιώθουμε φόβο

Συζητήσαμε για τους φόβους μας. Είπαμε ότι όλοι-μεγάλοι και μικροί- νιώθουμε φόβο, άλλοι με τα ίδια και άλλοι με διαφορετικά πράγματα.

Νιώθουμε φόβο:

• με τις αστραπές
• στο σκοτάδι
• όταν είμαστε μόνοι στο σπίτι
• με τα έντομα, τα φίδια και τις κατσαρίδες
• μήπως δεν βρω φίλους να παίξω
• το αεροπλάνο
• με τις ενέσεις και τα εμβόλια ….

 Δώσαμε στα ανθρωπάκια μας την έκφραση του φόβου, τα πήραμε μαζί μας και ξεκινήσαμε για το Μουσείο Συναισθημάτων, προσπαθώντας μέσα από το πρόγραμμα «Γεια σου Κύριε Φόβε» να διώξουμε κι εμείς τους δικούς μας φόβους.

Μέσα από τις δράσεις του προγράμματος διαπιστώσαμε ότι όλοι οι άνθρωποι νιώθουν φόβο και καταλήξαμε ότι όταν συζητάμε τους φόβους μας με τους γονείς μας ή τους φίλους μας , μας βοηθάει να τους διώξουμε και να νιώσουμε καλύτερα.

Κάποιες φορές μας βοηθά να έχουμε ένα «ξεφοβιστήρι» όπως ένα αρκουδάκι , κουκλάκι, ή ό,τι....

Α τάξη, project "Αλλάζω". Ο πίνακας των Εκφράσεων

...Δεν είχαμε τελειώσει με τη χρήση των καρτών....

Μερικά καρούλια φτιαγμένα από ρολό ταμειακής μηχανής, καπάκια και βίδες...

Α τάξη, project "Αλλάζω". Οπτικοποιούμε, Βιώνουμε, Κατανοούμε, Αντιλαμβανόμαστε

Χρειαζόμασταν εικόνες με διάφορες εκφράσεις. Εκφράσεις που ξεκάθαρα δείχνουν αυτό που νιώθει κάθε πλάσμα. Χωρίς να έχει σημασία αν είναι άνθρωπος ή ζώο. Φτάνει να μπορεί να διαβαστεί στο πρόσωπο το συναίσθημα που νιώθει.

2 0 1 7

Χαρούμενη, δημιουργική, γεμάτη χρωματιστά όνειρα,  θετικά συναισθήματα, πλατιά χαμόγελα και όμορφες στιγμές, να είναι η νέα χρονιά.

ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 

2017

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ

Α τάξη, project "Αλλάζω". Χρωματίζω τα συναισθήματα

Κάθε χρώμα κι ένα διαφορετικό συναίσθημα..

• γαλάζιο-χαρά
• πράσινο- έκπληξη 
• κόκκινο-θυμός 
• γκρι-λύπη 
• κίτρινο-φόβος 
• πορτοκαλί-αγάπη...

...'Ολ' αυτά μαζί φτιάχνουν "εμάς". Είμαστε αυτό που εκφράζουμε. Αυτό βλέπουν οι άλλοι. Είναι το διαβατήριό μας, για να περάσουμε τα κοινωνικά σύνορα. 

Τα ανθρωπάκια μας, μας
συντροφεύουν σε κάθε
δραστηριότητα

Ο μπάρμπα Μύθος και τα έξι του πρόβατα ήταν, συναισθηματικά, άρρηκτα συνδεδεμένοι. Εμείς επιλέξαμε κάτι συνηθισμένο για τους μεγάλους, στη σφαίρα της θεωρίας τους, αλλά πολύ πρωτότυπο για μας. 
Χρωματίζουμε στο συναίσθημα!
Έτσι κι αλλιώς το συναίσθημα μας "βάφει" συχνά...."κοκκινίζουμε από θυμό, κιτρινίζουμε από φόβο .... γιατί να μην το αντιστρέψουμε! Πήραμε κορδέλες και τις συνδέσαμε με ένα διαφορετικό συναίσθημα για κάθε χρώμα. 

Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, Βιβλία σε ρόδες. Παιχνίδια

Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ έφθασαν στο σχολείο μας!

Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ είναι ένα πρόγραμμα που, μεταξύ άλλων, επιδιώκει να καλλιεργήσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και την πρακτική του δανεισμού. Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ είναι μικρές, κινητές, θεματικές βιβλιοθήκες που φθάνουν στην σχολική τάξη, όπου παραμένουν για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές, όχι μόνο να διαβάσουν ή να ακούσουν τα βιβλία στο σχολείο, αλλά και να δανειστούν κάποια από αυτά.

Α τάξη, project "Αλλάζω". Η ιστορία για μας και τα δικά μας ανθρωπάκια, συνεχίζεται...

Γνωρίσαμε την "Κυρά των Κυκλάμινων". Είναι μια από τις καλές νεράιδες του βουνού, που βοήθησε το μπάρμπα Μύθο να συνειδητοποιήσει, αλλά και να εκφράσει τα συναισθήματά του...

Τον πήγε και βρήκε τα έξι πρόβατα που είχαν ονόματα και χάρες συναισθημάτων, και κάθε φορά που τον πλησίαζε κάποιο απ' αυτά του, αυτός επηρεαζόταν, άλλαζε! Ένιωθε χαρά, έκπληξη, θυμό, λύπη, φόβο, αγάπη.

Α τάξη, project "Αλλάζω". Ε! λοιπόν Κλειώ, έχω να σου πω...

Έχεις δίκιο τελικά Κλειώ. 

Θα πάω στην πόλη να μιλήσω στους ανθρώπους για την ομορφιά των συναισθημάτων. Θα τους πω τι να κάνουν για να νιώσουν καλύτερα. Θα κάνω ό,τι μπορώ. Όμως πρέπει να σου πω κι ένα μυστικό που έχω. Ίσως με τη γνώση που σου έδωσαν τα ταξίδια σου να μπορείς να με βοηθήσεις. 

- Τι εννοείς μπάρμπα Μύθε;

- Κοίτα Κλειώ... Είναι ένα μυστικό για τα πρόβατά μου. 

Α τάξη, project "Αλλάζω". Οι σκέψεις του μπάρμπα Μύθου...

Πραγματικά προβληματίστηκε ο μπάρμπα Μύθος....

Σκεφτόταν...

...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να ζουν σε αρμονία με τη φύση, μπορούν να έρθουν στο βουνό.

...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να είναι γαλήνιοι και χαρούμενοι, μπορούν να έρθουν στο βουνό. 

...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να είναι χαμογελαστοί και με όρεξη, μπορούν να έρθουν στο βουνό. 

- "Τι σκέφτεσαι μπάρμπα Μύθε", διέκοψε τις σκέψεις του η Κλειώ.


- Σκεφτόμουν πως δεν χρειάζεται να πάω εγώ να πως στους ανθρώπους τι να κάνουν, αν θέλουν όσα έχω εγώ, μπορούν να έρθουν στο βουνό!

- Νομίζω πως κάνεις ένα λάθος μπάρμπα Μύθε. Αν μπορούσαν να το κάνουν αυτό οι άνθρωποι τότε θα έκαναν το βουνό πόλη, και μπορεί να μην ήταν ευτυχισμένοι. 

- Τότε τι προτείνεις;

- Αυτό που σου είπα και πριν. Να πάρεις τα συναισθήματά σου, τις στιγμές σου και να τις μοιραστείς μαζί τους. Σκέφτηκες ότι εκεί στις πόλεις μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μην ξέρουν ότι υπάρχει τρόπος να νιώσουν καλύτερα; Μπορεί να νομίζουν πως αν δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους τότε είναι καλύτερα. Έτσι κλείνονται στον εαυτό τους και νιώθουν πιο καλά. Είναι πιο καλά όμως; 

- Δηλαδή λες να πάω, να τους πω και να τους δείξω πως το να εκφράζεσαι, σε βοηθάει; Να τους πω πως τα απλά πράγματα δημιουργούν πλούσια συναισθήματα και να ασχοληθούν με αυτά; Να τους μιλήσω για τον ήλιο, τη βροχή, τα σύννεφα; 

- Ναι γι αυτά.

- Μα δεν τα βλέπουν; Δεν τα ξέρουν;

- Τα κοιτάζουν μπάρμπα Μύθε, τα κοιτάζουν αλλά δεν τα βλέπουν... Ο καθημερινός ρυθμός της ζωής  στις πόλεις κάνει τους ανθρώπους να έχουν σαν πρώτο μέλημα τους, πόση ενέργεια έχει η μπαταρία του κινητού τηλεφώνου τους, τι ώρα πρέπει να βρίσκονται και πού, και να μην ξεχάσουν να πάρουν τα κλειδιά μαζί τους... Εσύ ποιο από αυτά υπολογίζεις στην καθημερινότητά σου;

- Κανένα από αυτά Κλειώ. Κανένα.

Α τάξη, project "Αλλάζω". Τι είναι χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, έκπληξη, αγάπη;

Τι είναι αυτό που νιώθουμε μέσα μας όταν στενοχωριόμαστε, φoβόμαστε, αγαπάμε...;

Πώς θα μπορούσαμε να καταλάβουμε ολα αυτά που νιώθουμε στην ψυχή μας, μέσα μας, να τα περιγράψουμε και να μπορέσουμε να τα εκφράσουμε;

Η Κυρά των Κυκλάμινων θα μπορούσε να μας βοηθήσει!

Αποφασίσαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι. Τα ανθρωπάκια μας θα ήταν μαζί μας.

 παντομίμα

Όλη η ομάδα χόρευε, κινιόταν μέσα στο χώρο ακολουθώντας τη μουσική. Ξαφνικά η μουσική σταματούσε και οι μαθητές έλεγαν δυνατά ένα συναίσθημα. 

Στη συνέχεια παρίσταναν ένα άγαλμα που απεικόνιζε το συναίσθημα, χρησιμοποιώντας την έκφραση του σώματος τους.

Αυτό τους βοήθησε ώστε να γνωριστούν μεταξύ τους τα ανθρωπάκια τους...και να μας πουν πώς αυτά ένιωθαν μαζί μας.

Δε σταματήσαμε όμως εκεί..Πήραμε ένα χαρτόνι και ζωγραφίσαμε ένα δέντρο, όπως εμείς το φανταζόμαστε...κολλήσαμε και φύλλα που μαζέψαμε από την αυλή του σχολείου μας. Γράψαμε τα έξι συναισθήματα και θα προσπαθήσουμε να εκφραζόμαστε κάθε φορα που νιώθουμε ένα από αυτά ώστε να μπορέσουμε να τα διαχειριστούμε.

Μια "συναισθηματική" περιπέτεια λοιπόν ξεκίνησε για μας...

Α τάξη, project "Αλλάζω". Τι και ποιος;...Γιατί;... Λες να;... Με βάζεις σε σκέψεις

Παρακολουθήσαμε τη συνέχεια της ιστορίας μας...

Γνωρίσαμε το μπάρμπα Μύθο. Τον βρήκαμε στα μέρη που αγαπούσε τόσο και ήταν χαρούμενος και ευτυχισμένος.

Μα κάτι άλλαξε.. και ήταν αρκετά σκεφτικός. Τον επισκέφτηκε η Κλειώ.

Η Κλειώ αγαπούσε τη θάλασσα και της άρεσαν τα ταξίδια. Είχε ταξιδέψει σε πολλά μέρη στον κόσμο και μοιράστηκε εμπειρίες και συναισθήματα. Ήταν ευτυχισμένη! Η μουσική τη συντρόφευε στα ταξίδια της.

Προσπάθησε να τον πείσει να αφήσει τον τόπο του να ταξιδέψει και να πάει στην πόλη όπου θα μοιραστεί όμορφες και χαρούμενες στιγμές...

Όπως τα παιδιά μας περιέγραψαν το διάλογο:(καθώς έγιναν οι ίδιοι ήρωες της ιστορίας μας.)

- Καλημέρα.
- Καλημέρα. Πώς σε λένε;
- Κλειώ και έρχομαι από πολύ μακριά.Εσένα;
- Εμένα με λένε μπάρμπα-Μύθο.
Και τι θες Κλειώ εδώ πάνω στα βουνά;
- Μου αρέσουν τα ταξίδια. Έχω πάει σε πολλά μέρη και τώρα ήρθα εδώ να γνωρίσω τον τόπο σου. Εσένα σου αρέσουν τα ταξίδια;
- Μπα! Εγώ δεν έχω πάει πουθενά. Μου αρέσει να ζω εδώ στη φύση.
- Θέλεις να έρθεις μαζί μου στην πόλη;
- Δεν ξέρω. Μου αρέσει εδώ με τα προβατάκια μου.
- Μα θα γνωρίσεις και ανθρώπους πολλούς στην πόλη, θα αποκτήσεις φίλους και θα μοιράζεσαι μαζί τους στιγμές.
- Με βάζεις σε σκέψεις...Εδώ έχω ηρεμία, ησυχία.. θα τα έχω όλα αυτά στην πόλη;
- Θα γνωρίσεις πράγματα που δεν τα ήξερες μέχρι τώρα... και θα μοιραστείς ίσως πράγματα που δεν ξέρουν οι κάτοικοι της πόλης...ή τα έχουν ξεχάσει. Δεν είναι όμορφο να μοιράζεσαι την ευτυχία με άλλους;
- Όπως σου είπα. Με βάζεις σε σκέψεις!

Α τάξη - Τρώγεται το "είναι";

Χρησιμοποιήσαμε ζυμαρικά όχι για να ξεδιπλώσουμε το ταλέντο μας στη μαγειρική, αλλά για να εμπεδώσουμε τη λέξη  "είναι".

Είναι ... πράγματι μια λέξη που ακόμα μας δυσκολεύει να την καταλάβουμε ώστε να μπορέσουμε να τη γράψουμε. 

Τη μαθαίνουμε και αυτή ολικά, όπως το "έχει" και το "και".

Έτσι λοιπόν πήραμε χαρτόνι γράψαμε πάνω του τη λέξη με μαρκαδόρο και αφού βάλαμε κόλλα σχηματίσαμε με ζυμαρικά το ρήμα "είναι"!

Ήταν κάτι διαφορετικό, πρωτότυπο και διασκεδαστικό για μας, αλλά αν το βράσουν οι μαμάδες μας, δεν θα είναι νόστιμο!

Α τάξη, project "Αλλάζω". H "βάφτιση" των άλλων ημών.

Συμπληρώθηκαν οι "άλλοι εμείς". Έτσι προχωρήσαμε στη βάφτισή τους. Νονοί οι ίδιοι οι μαθητές. Τα ονόματα καταγράφτηκαν από τις δασκάλες γιατί, γιατί...γιατί ακόμα μαθαίνουμε :-)

Α τάξη, project "Αλλάζω". Από ένα κουτί παπουτσιών...

Φτιάχτηκαν τα ανθρωπάκια. Προέκυψε όμως ένα νέο θέμα. Πώς θα τα μεταφέρουμε, όλα μαζί, αν χρειαστεί;

Μετά από μια σχετική αναζήτηση στο διαδίκτυο, βρήκαμε μια λύση. Να υπενθυμίσουμε ότι χρησιμοποιούμε ανακυκλώσιμα υλικά, έτσι ώστε να μην έχουμε κόστος. Η λύση λοιπόν βρέθηκε στο "nifty"... από ένα κουτί παπουτσιών....

nifty


και....