Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2016
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2016
Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, Βιβλία σε ρόδες...Καρυοθραύστης
Οι μαθητές της Ε τάξης παρουσιάζουν το παραμύθι "Καρυοθραύστης " στους μαθητές των Α και Β τάξεων...
Η παρουσίαση έγινε με τη χρήση κουκλών που κατασκεύασαν οι ίδιοι οι μαθητές. Το κουκλοθέατρο ήταν το μέσο, οι μελωδίες το περιβάλλον, όλοι μαζί επιβιβαστήκαμε στο γιορτινό όχημα που δημιουργήσαμε και ... ταξιδέψαμε, ονειρευτήκαμε και διασκεδάσαμε.
Η παρουσίαση έγινε με τη χρήση κουκλών που κατασκεύασαν οι ίδιοι οι μαθητές. Το κουκλοθέατρο ήταν το μέσο, οι μελωδίες το περιβάλλον, όλοι μαζί επιβιβαστήκαμε στο γιορτινό όχημα που δημιουργήσαμε και ... ταξιδέψαμε, ονειρευτήκαμε και διασκεδάσαμε.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016
Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, Βιβλία σε ρόδες. Συνεργασία..
Ανοίγοντας τη " Βαλίτσα με ρόδες" ανακαλύψαμε πολλούς τίτλους βιβλίων, άλλα για μεγαλύτερους μαθητές και άλλα για μικρότερους, σαν κι εμάς. Ένα από τα βιβλία λοιπόν,
είχε τίτλο:

Στόχο είχαμε την ενθάρρυνση της αλληλεπίδρασης, της εξοικείωσης με τα ονόματα και φυσικά να διασκεδάσουμε.
Χρειαζόμαστε κι ένα κουτί που γράψαμε πάνω το όνομα του παιχνιδιού μας. (χρησιμοποιήσαμε το κουτί από ένα προτζέκτορα που μόλις έφερε στο σχολείο μας ο Σύλλογος Γονέων).


Φτιάξαμε έναν κύκλο και το παιχνίδι ξεκίνησε. Κάποιος από εμάς πήρε την μπάλα. Αυτός λοιπόν, έπρεπε να σηκωθεί να πει το όνομά του χτυπώντας ρυθμικά τα πόδια του και να προσπαθήσει να ρίξει την μπάλα μέσα στο κουτί.
Αν τα κατάφερνε αυτός αποφάσιζε περπατώντας γύρω από τον κύκλο σε ποιον θα δώσει τη μπάλα για να συνεχίσει. Ο καθένας είχε δύο ευκαιρίες.Γνωριστήκαμε, συνεργαστήκαμε, παίξαμε ΟΛΟΙ και περάσαμε όμορφα.
Βιβλία σε ρόδες. Παιχνίδια
είχε τίτλο:
"Με αυτή τη μπάλα παίζουμε όλοι"
...και μετά από δημοκρατικές διαδικασίες, όπως οι μεγάλοι λένε στην τηλεόραση.... αποφασίσαμε να το διαβάσουμε στην τάξη και να το προσεγγίσουμε βιωματικά.
Έχοντας σαν αρχή ότι το παιχνίδι αποτελεί το βιωματικό μέσο για την ανάπτυξη κάθε είδους δεξιότητας ξεκινήσαμε !!!
Παίζοντας φυσικά OΛΟΙ με μία μπάλα δική μας κατασκευής . Μια χαρτόμπαλα.
" Χτύπημα και όνομα " λεγόταν το παιχνίδι.

Χρειαζόμαστε κι ένα κουτί που γράψαμε πάνω το όνομα του παιχνιδιού μας. (χρησιμοποιήσαμε το κουτί από ένα προτζέκτορα που μόλις έφερε στο σχολείο μας ο Σύλλογος Γονέων).

Φτιάξαμε έναν κύκλο και το παιχνίδι ξεκίνησε. Κάποιος από εμάς πήρε την μπάλα. Αυτός λοιπόν, έπρεπε να σηκωθεί να πει το όνομά του χτυπώντας ρυθμικά τα πόδια του και να προσπαθήσει να ρίξει την μπάλα μέσα στο κουτί.
Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016
Α τάξη, project "Αλλάζω". Χρωματίζω τα συναισθήματα
- γαλάζιο-χαρά
- πράσινο- έκπληξη
- κόκκινο-θυμός
- γκρι-λύπη
- κίτρινο-φόβος
- πορτοκαλί-αγάπη...
...'Ολ' αυτά μαζί φτιάχνουν "εμάς". Είμαστε αυτό που εκφράζουμε. Αυτό βλέπουν οι άλλοι. Είναι το διαβατήριό μας, για να περάσουμε τα κοινωνικά σύνορα.
![]() |
| Τα ανθρωπάκια μας, μας συντροφεύουν σε κάθε δραστηριότητα |
Ο μπάρμπα Μύθος και τα έξι του πρόβατα ήταν, συναισθηματικά, άρρηκτα συνδεδεμένοι. Εμείς επιλέξαμε κάτι συνηθισμένο για τους μεγάλους, στη σφαίρα της θεωρίας τους, αλλά πολύ πρωτότυπο για μας. Χρωματίζουμε στο συναίσθημα!
Έτσι κι αλλιώς το συναίσθημα μας "βάφει" συχνά...."κοκκινίζουμε από θυμό, κιτρινίζουμε από φόβο .... γιατί να μην το αντιστρέψουμε! Πήραμε κορδέλες και τις συνδέσαμε με ένα διαφορετικό συναίσθημα για κάθε χρώμα.
Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016
Α τάξη, project "Αλλάζω". Θα ήθελες όλοι οι άνθρωποι να κατανοούν ο ένας τον άλλο;;
Ξεκίνησε λοιπόν....Μαζί του η "Αγάπη", ο "Φόβος", ο "Θυμός", η "Λύπη", η " Έκπληξη", και η "Χαρά".
-Πού πάμε μπάρμπα Μύθε; Ρώτησε η Έκπληξη.
-Πάμε στην πόλη. Πάμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που ζουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, γιατί όπως ζουν, υπάρχουν πράγματα που τους κάνουν να τα ξεχνούν και να μην τα υπολογίζουν. Οι άνθρωποι που ζουν στην πόλη δυστυχώς δεν προλαβαίνουν να θυμηθούν, ότι μπορεί κανείς να συζητήσει με τα συναισθήματά του.
-Πού πάμε μπάρμπα Μύθε; Ρώτησε η Έκπληξη.
-Πάμε στην πόλη. Πάμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που ζουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, γιατί όπως ζουν, υπάρχουν πράγματα που τους κάνουν να τα ξεχνούν και να μην τα υπολογίζουν. Οι άνθρωποι που ζουν στην πόλη δυστυχώς δεν προλαβαίνουν να θυμηθούν, ότι μπορεί κανείς να συζητήσει με τα συναισθήματά του.
Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2016
Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, Βιβλία σε ρόδες. Παιχνίδια
Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ έφθασαν στο σχολείο μας!Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ είναι ένα πρόγραμμα που, μεταξύ άλλων, επιδιώκει να καλλιεργήσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και την πρακτική του δανεισμού. Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ είναι μικρές, κινητές, θεματικές βιβλιοθήκες που φθάνουν στην σχολική τάξη, όπου παραμένουν για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές, όχι μόνο να διαβάσουν ή να ακούσουν τα βιβλία στο σχολείο, αλλά και να δανειστούν κάποια από αυτά.
Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016
Α τάξη, project "Αλλάζω". Η ιστορία για μας και τα δικά μας ανθρωπάκια, συνεχίζεται...
Γνωρίσαμε την "Κυρά των Κυκλάμινων". Είναι μια από τις καλές νεράιδες του βουνού, που βοήθησε το μπάρμπα Μύθο να συνειδητοποιήσει, αλλά και να εκφράσει τα συναισθήματά του...
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2016
Α τάξη, project "Αλλάζω". Ε! λοιπόν Κλειώ, έχω να σου πω...
Θα πάω στην πόλη να μιλήσω στους ανθρώπους για την ομορφιά των συναισθημάτων. Θα τους πω τι να κάνουν για να νιώσουν καλύτερα. Θα κάνω ό,τι μπορώ. Όμως πρέπει να σου πω κι ένα μυστικό που έχω. Ίσως με τη γνώση που σου έδωσαν τα ταξίδια σου να μπορείς να με βοηθήσεις.
- Τι εννοείς μπάρμπα Μύθε;
- Κοίτα Κλειώ... Είναι ένα μυστικό για τα πρόβατά μου.
Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2016
Α τάξη, project "Αλλάζω". Οι σκέψεις του μπάρμπα Μύθου...
Πραγματικά προβληματίστηκε ο μπάρμπα Μύθος....
Σκεφτόταν...
Σκεφτόταν...
...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να ζουν σε αρμονία με τη φύση, μπορούν να έρθουν στο βουνό.
...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να είναι γαλήνιοι και χαρούμενοι, μπορούν να έρθουν στο βουνό.
...Αν θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να είναι χαμογελαστοί και με όρεξη, μπορούν να έρθουν στο βουνό.
- "Τι σκέφτεσαι μπάρμπα Μύθε", διέκοψε τις σκέψεις του η Κλειώ.
- Σκεφτόμουν πως δεν χρειάζεται να πάω εγώ να πως στους ανθρώπους τι να κάνουν, αν θέλουν όσα έχω εγώ, μπορούν να έρθουν στο βουνό!
- Σκεφτόμουν πως δεν χρειάζεται να πάω εγώ να πως στους ανθρώπους τι να κάνουν, αν θέλουν όσα έχω εγώ, μπορούν να έρθουν στο βουνό!
- Νομίζω πως κάνεις ένα λάθος μπάρμπα Μύθε. Αν μπορούσαν να το κάνουν αυτό οι άνθρωποι τότε θα έκαναν το βουνό πόλη, και μπορεί να μην ήταν ευτυχισμένοι.
- Τότε τι προτείνεις;
- Αυτό που σου είπα και πριν. Να πάρεις τα συναισθήματά σου, τις στιγμές σου και να τις μοιραστείς μαζί τους. Σκέφτηκες ότι εκεί στις πόλεις μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μην ξέρουν ότι υπάρχει τρόπος να νιώσουν καλύτερα; Μπορεί να νομίζουν πως αν δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους τότε είναι καλύτερα. Έτσι κλείνονται στον εαυτό τους και νιώθουν πιο καλά. Είναι πιο καλά όμως;
- Δηλαδή λες να πάω, να τους πω και να τους δείξω πως το να εκφράζεσαι, σε βοηθάει; Να τους πω πως τα απλά πράγματα δημιουργούν πλούσια συναισθήματα και να ασχοληθούν με αυτά; Να τους μιλήσω για τον ήλιο, τη βροχή, τα σύννεφα;
- Ναι γι αυτά.
- Μα δεν τα βλέπουν; Δεν τα ξέρουν;
- Τα κοιτάζουν μπάρμπα Μύθε, τα κοιτάζουν αλλά δεν τα βλέπουν... Ο καθημερινός ρυθμός της ζωής στις πόλεις κάνει τους ανθρώπους να έχουν σαν πρώτο μέλημα τους, πόση ενέργεια έχει η μπαταρία του κινητού τηλεφώνου τους, τι ώρα πρέπει να βρίσκονται και πού, και να μην ξεχάσουν να πάρουν τα κλειδιά μαζί τους... Εσύ ποιο από αυτά υπολογίζεις στην καθημερινότητά σου;
- Κανένα από αυτά Κλειώ. Κανένα.
Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016
Α τάξη, project "Αλλάζω". Τι είναι χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, έκπληξη, αγάπη;
Τι είναι αυτό που νιώθουμε μέσα μας όταν στενοχωριόμαστε, φoβόμαστε, αγαπάμε...;
Πώς θα μπορούσαμε να καταλάβουμε ολα αυτά που νιώθουμε στην ψυχή μας, μέσα μας, να τα περιγράψουμε και να μπορέσουμε να τα εκφράσουμε;
Αυτό τους βοήθησε ώστε να γνωριστούν μεταξύ τους τα ανθρωπάκια τους...και να μας πουν πώς αυτά ένιωθαν μαζί μας.
Δε σταματήσαμε όμως εκεί..Πήραμε ένα χαρτόνι και ζωγραφίσαμε ένα δέντρο, όπως εμείς το φανταζόμαστε...κολλήσαμε και φύλλα που μαζέψαμε από την αυλή του σχολείου μας. Γράψαμε τα έξι συναισθήματα και θα προσπαθήσουμε να εκφραζόμαστε κάθε φορα που νιώθουμε ένα από αυτά ώστε να μπορέσουμε να τα διαχειριστούμε.
Πώς θα μπορούσαμε να καταλάβουμε ολα αυτά που νιώθουμε στην ψυχή μας, μέσα μας, να τα περιγράψουμε και να μπορέσουμε να τα εκφράσουμε;
Η Κυρά των Κυκλάμινων θα μπορούσε να μας βοηθήσει!
Αποφασίσαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι. Τα ανθρωπάκια μας θα ήταν μαζί μας.
Αποφασίσαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι. Τα ανθρωπάκια μας θα ήταν μαζί μας.
παντομίμα
Όλη η ομάδα χόρευε, κινιόταν μέσα στο χώρο ακολουθώντας τη μουσική. Ξαφνικά η μουσική σταματούσε και οι μαθητές έλεγαν δυνατά ένα συναίσθημα.
Στη συνέχεια παρίσταναν ένα άγαλμα που απεικόνιζε το συναίσθημα, χρησιμοποιώντας την έκφραση του σώματος τους.
Αυτό τους βοήθησε ώστε να γνωριστούν μεταξύ τους τα ανθρωπάκια τους...και να μας πουν πώς αυτά ένιωθαν μαζί μας.
Δε σταματήσαμε όμως εκεί..Πήραμε ένα χαρτόνι και ζωγραφίσαμε ένα δέντρο, όπως εμείς το φανταζόμαστε...κολλήσαμε και φύλλα που μαζέψαμε από την αυλή του σχολείου μας. Γράψαμε τα έξι συναισθήματα και θα προσπαθήσουμε να εκφραζόμαστε κάθε φορα που νιώθουμε ένα από αυτά ώστε να μπορέσουμε να τα διαχειριστούμε.
Μια "συναισθηματική" περιπέτεια λοιπόν ξεκίνησε για μας...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





