Παιχνίδι ονομάτων..

Θέλαμε να μάθουμε τα ονόματα των συμμαθητών μας. Αν και είμαστε δύο βδομάδες μαζί συχνά μπερδευόμαστε.

Αποφασίσαμε λοιπόν, να παίξουμε ένα παιχνίδι.

Καθήσαμε σε κύκλο και κάθε μέλος της ομάδας είχε στη διάθεση του ένα μουσικό όργανο. 

Ένας ένας με τη σειρά λέει το όνομα του, παίζοντας το ρυθμικό σχήμα που αυτός ήθελε.

Κάθε φορά που έλεγε κάποιος το όνομα του, όλη η ομάδα το επαναλάμβανε με το αντίστοιχο ρυθμικό σχήμα. Στη συνέχεια κάποιος ξεκινούσε παίζοντας το "όνομα" του άλλου. Κάποιες φορές μπερδευόμασταν ...

Στο τέλος του παιχνιδιού καταφέραμε να θυμόμαστε αρκετά από τα ονόματα των καινούριων μας φίλων.

Φθινόπωρο.... φθίνω (λιγοστεύω) + οπώρα (φρούτο)

Το ημερολόγιο μίλησε! 
Ο  Σεπτέμβριος βιάζεται να φύγει κι ετοιμάζει την υποδοχή του Φθινοπώρου. Είναι πολύ αγχωμένος, γιατί έχει ένα σωρό ετοιμασίες.  

Έρχεται η εποχή που τα φύλλα κιτρινίζουν, όχι από τη ζήλια τους ούτε από το κακό τους. Κιτρινίζουν γιατί έτσι είναι ο κύκλος της ζωής. Είναι η εποχή που τα σχολικά καράβια έχουν σαλπάρει. Και επειδή στεναχωριέται το καλοκαίρι, κλαίει. Κι όταν το καλοκαίρι κλαίει....τα δάκρυά του, τα λέμε Πρωτοβρόχια.

Παρατηρήσαμε λοιπόν τις αλλαγές που γίνονται γύρω μας. Όσες μπορέσαμε βέβαια, στο αστικό περιβάλλον που ζούμε.

Ενημερώσαμε τις αισθήσεις μας να είναι έτοιμες. Να μην τους ξεφύγει τίποτα.

Εντοπίσαμε φύλλα. Τα σηκώσαμε από τη γη και τα μεταφέραμε στην αίθουσα μας. Τα προσέξαμε πολύ. Ξέραμε ότι κοιμούνταν ανάλαφρα καθώς ετοιμάζονταν να ταΐσουν το δέντρο της ζωής. Της ίδιας ζωής που τα γέννησε κι αυτά. 

Τα κοιτάξαμε λοιπόν μέσα στον ανάλαφρο ύπνο τους. Σχεδιάσαμε ακόμα πιο προσεκτικά το περίγραμμά τους. Προσπαθήσαμε να δούμε με τι μοιάζουν. Κάναμε τις προτάσεις μας!

Τέλος σκεφτήκαμε να κάνουμε τα φύλλα μας να "ζήσουν" πιο πολύ. Ας μας συγχωρέσει το δέντρο της ζωής που του στερήσαμε λίγο από την τροφή του!

Κολλήσαμε τα φύλλα αυτά σε χαρτόνι και προσθέσαμε μια ανθρώπινη πινελιά στη νέα τους εικόνα. Κορδέλες!!! Χρωματιστές κορδέλες που θα λένε πάντα το όνομά μας. 

Καλό μας Φθινόπωρο

Α τάξη..παίζουμε, μαθαίνουμε, χαμογελούμε, δημιουργούμε, ανακαλύπτουμε, εκφραζόμαστε..

Μια νέα σχολική χρονιά μόλις ξεκίνησε!

Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα φιλικό και άνετο κλίμα μέσα στην ομάδα. Στη διαδικασία 

αλληλογνωριμίας μας, θέλουμε να νοιώθουμε άνετα.

Αποφασίσαμε λοιπόν, να παίξουμε παιχνίδια γνωριμίας από τη μια για να γνωριστούμε κι από την άλλη για να δημιουργήσουμε ένα θετικό κλίμα, μια ζεστή ατμόσφαιρα.

Επιλέξαμε μουσικά οργανάκια. Ένα τύμπανο και ξυλάκια. Ο καθένας μας έπαιξε ένα από αυτά και είπε δυνατά το όνομά του. 

Οι υπόλοιποι επανέλαβαν το όνομα του παιδιού κάνοντας παλαμάκια με τον ίδιο ρυθμό.

Στη συνέχεια όποιος έπαιζε το οργανάκι, το έδινε σε όποιο παιδί ήθελε ...αρκεί να θυμόταν το όνομά του!

Φτιάξαμε και αστεράκια από χαρτί και η δασκάλα μας έγραψε τα ονόματά μας.

Επιλέγαμε ένα από αυτά και αφού βρίσκαμε σε ποιον ανήκει το αστεράκι το βάζαμε μαζί στην πόρτα της τάξης.

Καλή αρχή σε όλους. 

Καλό καλοκαίρι...

Μια σχολική χρονιά είναι ένα βιβλίο...είναι ένα ταξίδι... είναι μια πορεία... και... είναι ''καταδικασμένο'' να φτάσει σ' ένα προορισμό, σ' ένα τέλος. Όμως έχουμε όλες τις δράσεις, της μέχρι τώρα πορείας, να μας συντροφεύουν... 

Το ταξίδι το δικό μας, διήρκεσε τρία χρόνια. Μέσα σ' αυτά...γνωριστήκαμε, παίξαμε, μάθαμε, γελάσαμε, στεναχωρηθήκαμε.... δεθήκαμε.

'Ηρθε η στιγμή που οι δρόμοι μας χωρίζουν. Δεν σταματούν. Χωρίζουν. Είναι μια από αυτές τις "στιγμές" που μας ταξίδεψαν στο "ταξιδεύοντας". Τέτοια είναι. Από αυτές που, από στιγμές αποκτούν διάρκεια και μας σημαδεύουν. 

Ήταν όμορφα, όλα ήταν όμορφα . Ακόμα και τα άσχημα όσα λίγα κι αν ήταν, γίνονται στο τέλος όμορφα, αν το θέλουμε...και το θέλουμε, έτσι δεν είναι; 

Το ταξίδι μας λοιπόν έφτασε στο σημείο που πρέπει να ξαναρχίσει. Για τον καθένα μας ξεχωριστά. Μένουμε στο ίδιο σκάφος, αλλά ακολουθούμε άλλες πορείες πλέον. 

Για να χαμογελάμε όταν θυμόμαστε και να έχουμε λόγους να ανακαλούμε και να αναπολούμε...

Γι αυτό...

...με αφορμή το ποίημα ''Γεια σου χαρά σου Βενετιά ''και αφού ακούσαμε το ομώνυμο τραγούδι αποφασίσαμε να χωριστούμε σε ομάδες και να συλλέξουμε πληροφορίες για τα ελληνικά μας νησιά. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς μέσα από το μάθημα της Ιστορίας και με τους "ταξιδευτές του ονείρου '' που επισκέφτηκαν κάποια από αυτά τα γνωρίσαμε, ασχοληθήκαμε και συζητήσαμε για τις ομορφιές τους αλλά και για τους πολιτισμούς που είχαν αναπτύξει..

Συγκεντρώσαμε τα ήθη και έθιμα που βρήκαμε, φωτογραφίες και χρήσιμες για εμάς πληροφορίες και φτιάξαμε με χαρτί του μέτρου ένα zine και σας το παρουσιάζουμε.

Καλό καλοκαίρι

Οι περιπέτειες του Οδυσσέα

Ακούσαμε για την περιπετειώδη επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη. Δεν την γνωρίσαμε, αλλά την περιγράψαμε, την αφηγηθήκαμε, και στοχεύοντας στη συναισθηματική έκφανση του μεγάλου ταξιδιού... ενεργοποιήσαμε την αχαλίνωτη παιδική μας φαντασία, με τη δημιουργία να είναι η φυσική της συνέπεια. 

Με τα πιο προσφιλή μας εργαλεία...τα χρώματα, εικονοποιήσαμε τις στιγμές που "είδαμε" με τα δικά μας μάτια.

Τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε ήταν χαρτόνια Α3, ξυλομπογιές, μαρκαδόροι.

Για να λειτουργικοποιήσουμε τα έργα μας και για να μην περάσουν απλά στο αρχείο των δράσεών μας, τα πλαστικοποιήσουμε και τα κάναμε σουπλά.

Περιβαλλοντική δράση Γ - Δ τάξεις - Φυσική Αγωγή

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας μέρα Περιβάλλοντος, 5η Ιουνίου, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την πλατεία της γειτονιάς μας.

Στόχοι:

• η εξερεύνηση
• η παρατήρηση του οικοσυστήματος
• η σκέψη και
• φυσικά το παιχνίδι

Καταγράψαμε και ταξινομήσαμε τα είδη των φυτών και ζώων που συναντήσαμε.
Αφουγκραστήκαμε θορύβους ενοχλητικούς καθώς και ήχους της φύσης..
Συγκεντρώσαμε υλικά και τα κατηγοριοποιήσαμε σε έμβια και άβια.
Παρατηρήσαμε, εκφράσαμε τις σκέψεις και συζητήσαμε τους προβληματισμούς μας, για τα προβλήματα του χώρου για την καθαριότητα και την ασφάλεια.
Αποφασίσαμε να στείλουμε μια επιστολή στο δήμαρχο που θα τον ενημερώνει για τα συμπεράσματά μας, με τη συνοδεία των απαραίτητων φωτογραφιών.
Φροντίσαμε το πέρασμά μας από την πλατεία να θυμίζει πολιτισμό.
Κάναμε πικ νικ τρώγοντας υγιεινό πρωινό.
Παίξαμε ένα δικό μας παιχνίδι και........συνεχίσαμε με οδηγίες για παιχνίδια-δραστηριότητες αναψυχής υπαίθριων χώρων, από την κ. Βίβιαν Παπαγεωργίου, τη γυμνάστρια του σχολείου μας...

Δημιουργήσαμε ένα όμορφο zine και αποτυπώσαμε όλη την εμπειρία της επίσκεψης!

Ένα παραμύθι....

Στην ενότητα της Γλώσσας της Γ τάξης ''Του κόσμου το ψωμί'' εξοικειωνόμαστε με τα

λαϊκά  παραμύθια, παροιμίες, αινίγματα.

Αφού λοιπόν εξοικειωθήκαμε, αποπειραθήκαμε να συγγράψουμε τη δική μας ιστορία...με τη γνωστή μέθοδο....ομαδοσυνεργατικά.

Λάβαμε, βέβαια, υπόψη μας βασικές φράσεις για τη δόμηση της ιστορίας, που υπήρχαν στο βιβλίο.

Ξεκινήσαμε να γράφουμε στο τετράδιο μας,  αλλά η θέα ενός χαρτόκουτου που έφερε η δασκάλα μας, ήταν πρόκληση. Μια πρόκληση που δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε. Μετά λοιπόν από τη σχετική ταξική δημιουργική αναστάτωση, προτείναμε να γράψουμε και να εικονογραφήσουμε πάνω στο κουτί, ώστε να δημιουργήσουμε ένα παραμύθι  ζάρι! 

Συμμετείχαμε όλοι στη συγγραφή και στην εικονογράφηση...! 

Στη συνέχεια διαβάσαμε μεγαλόφωνα  το παραμύθι σε ομάδες και το ηχογραφήσαμε.

Ιστορία - Η ασπίδα του Αχιλλέα

Σκεφτήκαμε με τους μαθητές, να προσπαθήσουμε και να αναπαραστήσουμε την ασπίδα του Αχιλλέα με βάση τις οδηγίες. Πήραμε λοιπόν ένα χαρτόκουτο που δεν χρειαζόμαστε, το αποδομήσαμε και με τη βοήθεια των δασκάλων μας κόπηκε έτσι ώστε να μπορέσουμε να το ζωγραφίσουμε και να ζωντανέψουμε μια δική μας έκδοση της ασπίδας.

Ζυμαρο...μοτίβα!

Στόχοι του κεφαλαίου 'ΜΟΤΙΒΑ' στα μαθηματικά είναι:

οι μαθητές:

• να αναγνωρίσουν
• να επισημάνουν μοτίβα από το καθημερινό περιβάλλον 
• να περιγράφουν  
• να εξηγούν τη σειρά σε ένα μοτίβο και φυσικά... 
• να δημιουργήσουν τα δικά τους μοτίβα.

'Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό! Φέραμε στην τάξη μας διάφορα ζυμαρικά, πήραμε χαρτόνια, κόλλα, βάλαμε τη φαντασία μας και ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τα δικά μας μοτίβα... 

Πήραμε κορδόνια, περάσαμε τα ζυμαρικά (δεν ήταν όσο εύκολο πιστεύαμε )...

 


  

φτιάξαμε και μοτιβοβραχιόλια...

Στην συνέχεια ο καθένας από εμάς τα παρουσίασε στην τάξη...

Στιγμές που μας κάνουν να χαμογελάμε..

Τα βιβλία γράφουν ιστορίες. Τις ιστορίες όμως τις γεννούν οι άνθρωποι. Άλλοτε με αυτές χαμογελούν και άλλοτε δακρύζουν.
Μια ανθρώπινη ιστορία είναι η συρραφή των στιγμών κάθε ταξιδιού που αλλάζει την οπτική των ανθρώπων. Τους κάνει άλλους. Όχι απαραίτητα καλύτερους, αλλά σίγουρα άλλους. Ίσως πιο χαρούμενους, πιο αισιόδοξους, πιο ευτυχισμένους.

Έτσι  λοιπόν εμείς αφού ζήσαμε ένα όμορφο και διαφορετικό ταξίδι, βιώσαμε την μαθητική μας ιστορία γράψαμε ένα βιβλίο ώστε  να εγκλωβίσουμε τις στιγμές που μας άλλαξαν.